*اما آیا حلقه باید نابود شود؟

اسلام مارا به در اختیار گرفتن حلقه فرا می­خواند. شاید کمی عجیب به نظر برسد امّا اسلام نه تنها نابودی حلقه را راه چاره نمی­داند بلکه بدست آوردن آنرا وظیفه­ی مسلمانان می­داند. تولید ثروت، قدرت تسلیحاتی، تکنولوژی و حتّی حکومت همه در اسلام ابزارهایی هستند برای پیاده کردن نظام توحیدی و بدست آوردنشان واجب.

   در پیشینه­ی مسلمانان برخورد پاکان و پاک­نمایان با حلقه متفاوت است:

   عدّه­ای از آن می­هراسند و می­گریزند. دامانشان را به کناری می­کشند و می­گویند حلقه شیطانیست مارا چه به آن؟ اینگونه آسوده­تریم و در عزلت خویش مقرّبتر! این همان رهبانیّت یا زهد تحریف­شده­ی امویان است. این منطق عبدالله ابن عمرهاست که حسین(ع) را از قیام نهی می­کرد و به کناره­گیری از سیاست و عبادت در خانه امر می­کرد.

   عدّه­ای دیگر در لباس دین حلقه را می­جویند و بدست می­آورند امّا نفس بر عقلشان غلبه می­کند. شاید هم از همان ابتدا نفس بر عقلشان چیره بوده و خود بی­خبر بوده­اند. از ابوبکر و عمر و عثمان و معاویه گرفته تا تکنوکرات­های مسلمان عصر ما همه حلقه را مراد خویش می­دانستند و می­دانند.

   امّا باز هم نظر سوم نظر اسلام است! عدّه­ای برای خود حلقه ارزشی قائل نیستند و آنرا چون آب دماغ بز به کناری می­افکنند. نه اینکه آنرا نخواهند، نه، چرا که اسلام برای تحقّق آرمان­های بزرگش به حلقه نیاز دارد امّا اینها فقط حلقه را می­خواهند برای اجرای حکم خدا نه برای خود. منطق، منطق محمد(ص) و علی(ع). این منطقِ ائمه­ی معصومین است و شیعه مفتخر است که دنباله­روی چنین منطق عمیقی باشد. شیعه­ی خودساخته لحظه­ای نفس را وانمی­نهد که دچار وسوسه­ی حلقه شود و طغیان کند بلکه با قدرت آن احکام الهی را اجرا خواهد کرد.

   شیعه حلقه را بدست خواهد آورد و آنرا به دستان کسی خواهد سپرد که صاحب آن است. قدرت واقعی حلقه آنروزی آشکار خواهد شد که در دستان آن خورشید پشت ابر، تنها حجّت باقی­مانده­ی خدا بر زمین قرار گیرد. آنروزی که زمینیان از هرچه حلقه و حلقه­پرستی و نزاع­های ایشان متنفر شدند و به دنبال فطرت خویش گشتند، آنروز که آدمیان دانشستند که همه­ی دنیا با این همه زرق و برقش تنها برای آنست که آزموده شوند، آنروز که ارباب سیاهی، آن زنگیِ مستِ حلقه به دست دنیا را پر از ظلم و جور کرد و فریاد استغاثه­ی مظلومین آسمان­ها را به لرزه درآورد، آنروز او خواهد آمد و حلقه را بدست می­آورد و به دست می­کند و همه را به خدا، خالق یکتا، مراد آسمانها و زمین، آدمیان و جنّیان، فرا خواهد خواند... آنروز حلقه هم شادمان خواهد بود، مردم هم شادمان خواهند بود و خدا نیز، از بازگشت بندگانش، شادمان خواهد بود...

الّلهم عجّل لولیّک الفرج و العافیۀ و النّصر