تاکید می کنیم بر این نکته که دانشجو هیچ قداست وِیژه ای ندارد و هر چه هست به خاطر علم و تقواست، وگرنه کیست آن کسی که فقط از دانشجویی پذیرفته شدن در کنکورش را درست انجام داده؟
روز شانزدهم آذر منزل بنده در خیابان ابوریحان، من داشتم تلویزیون نگاه می کردم. بیرون صدا هایی بلند شد. عده به رهبری و امام توهین کردند شعار مرگ دادند؛ خودم شنیدم.
با پلیس درگیر شدند، صورت هایشان را پوشانده بودند.
چرا بعضی ها این قدر دردشان می گیرد از نمایش تصویر پاره کردن عکس امام خمینی در تلویزیون؟ آیا واقعاً این هایی که این کار زشت را انجام دادند، نمی توانند دانشجو باشند؟ و اینکه بالاخره نظام قرار است چه کند؟ یعنی هی بگوییم که آقاجان نبود! چنین اتفاقی عمراً اگر افتاده باشد! این ها خلق الساعه شدند! این ها اصلاً مریخی بودند که آمدند به امام ما توهین کردند!
کجایند آنهایی که راه امام را پتک کرده بودند بر سر بعضی های دیگر بکوبند؟ چرا دفاع نمی کنند؟
آیا همه ی کسانی که در پوست معترضین به انتخابات نقش آفرین شدند؟ دردشان منحصراً این بود که احمدی نژاد را رئیس جمهور قانونی نمی دانستند؟
پس شعار "مرگ بر بسیجی" "مرگ بر ..." از کجا آمد؟
پس تکرار بی چون چرای شعار های پیشنهاد شده از سایت فارسی وزارت خارجه ی رژیم صهیونیستی چه معنی دارد؟ مثل "نه غزه، نه لبنان جانم فدای ایران"
و اینکه موسوی را چگونه هنوز عده ای درون نظام می دانند در حالی که در برابر شعار "استقلال آزادی جمهوری ایرانی" هیچ موضعی نمی گیرد؟
شهید مظلوم آیت الله بهشتی (ره)
